فروهر نشان ملی ما ايرانيان
ساعت ۱:۳٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۸/٢۱ 

به نام پروردگار یکتا

 

      هر کشوری سازمانی نهادی شرکت یا حتی یک گروهک هم برای خود نماد یا نشانه ای دارد و با آن تمام رسالت و فرهنگ و تفکر یا گرایشش در آن خلاصه می شود.این درست همان چیزی است که امروز ما پارسیان یکی از قدیمی ترین و زیبا ترین و شگفت انگیزترین نشانه های خود را بیگانه می پنداریم و این جای افسوسی بزرگ است.حتی آنقدر ما نسبت به آن بی تفاوت بوده و بیگانه هستیم که آشنایی ما فقط در سطح شنیدن نامش آنهم گاهی فقط از سر زبانها ست و در 80 درصد موارد که خودم به چشم خودم دیدم آن را اشتباه تلفظ می کنیم.(ای افسوس).مانند:«فربَهَر- فروَرهَر- فرَه بَه » یا خیلی دیگه که من اشک تو چشم حلقه میزنه وقتی می شنوم.و البته جای تعجب نداره چون گذشت زمان و اتفاقات مختلف و تغیراتی که در فرهنگ ما رخ داده این مسئله را توجیه  میکند.و نا آگاهی ما را از خودمان گوشزد می کند. اما نباید کاملا فراموش شود.و دیگر مسئله ای که مرا عذاب میدهد پندارعده ای کوته فکر است که آن را خدا یا اهورامزدا میدانند اما ما باید بدانیم نشان فروهرهرگز جایگزینی برای اهورامزدا نیست. خوب این حرف دل خودم بود اما بهتره بیشتر با این نماد که برای من یکی خیلی ارزشمد بوده و تقدس داره آشنا بشیم.

      من یه اشارتی بکنم که نه تنها این نماد چیز عجیب و غریبی نیست بلکه معادل آن در اسلام همان جبرئیل فرشته ی خداست.یه چیزی یادم اومد بد نیست اینم گوشه ای از تشابهات اسلام و زرتشت بگم حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه(س) در فرهنگ مذهبی پیشین ما یعنی آیین زرتشت با نامهای سروش و آناهیتا خوانده می شوند.(محض اطلاع).

 

این نشان در زبان اوستایی «فروَشی»"farvashi". در زبان پارسی هخامنشی«فر وَرتی»"farvarti". و در زبان پهلوی«فروَهَر»"farvahar"خوانده می شود. که قدمتی بیشتر از 4000 سال دارد یعنی پیش از زایش زرتشت  فیلسوف خرد و فرهنگ و دانش.سنگ نبشته های به جا مانده از هخامنشیان در کاخهای پارسه و شاهان ساسانی صدقی است بر این گفتار.و شگفت انگیز بودن آن به این دلیل است که هر قسمت از این نشان بی حکمت نیست و هر قسمت معنای زیبایی دارد.که به تشریح آن می پردازیم:

 

 

۱-  قرار داشتن چهره ای از یک پیر سالخورده که در بین بالها احاطه شده اشاره به شخص نیکوکار و یکتا پرستی دارد که رفتار و ظاهر مرتب و پسندیده اش الگو و سرمشقی بوده برای دیگر مردمان که دیگران تجربه های او را ارج می نهادند.

۲-    دست راست پیر فرزانه به سوی آسمان دراز است که این اشاره به ستایش «پروردگار هستی یا اهورامزدا»خدای واحد ما ایرانیان دارد.که آیین زرتشت در هزاره های گذشته این یکتا پرستی را به ما عطا نموده است.

۳-  در دست چپ پیر حلقه ای قرار دارد که نشان از عهد و پیمانی است که بین انسان و خالق خویش بسته می شود و انسان باید خدای واحدش را ستایش کند و در تمامی لحظات زندگی خود خالقش را ناظر بر اعمال خود بداند.مورخین و پژوهشگران فرهنگی حلقه هایی که هنگام ازدواج یک زوج بین زن و شوهر رد و بدل می شود را برگرفته از همین حلقه می دانند که از فرهنگ ما ایرانیان تقریبا به تمام جهان صادر شده است.زیرا زن و شوهر نیز با دادن حلقه یا همان(چنبره) پیمانی را با هم می بندند که همیشه به یکدیگر وفادار باشند.

۴- بالهای کشیده در دو طرف انسان اشاره به تندیس پرواز به سوی پیشرفت و ترقی در میان انسانهاست و که در نهایت امر رسیدن به پروردگار یکتا است.

۵- روی بالها سه قسمت به صورت طبقه بندی شده قرار گرفته که اشاره به سه دستور جاویدان پیامبر باستانی ما«اشو زرتشت» دارد.که بدون هیچگونه شکی تا جهان هست راز خوب بودن و سعادتمندی انسانها در این سه فرمان خلاصه می شود و همواره راهنما و الگوی مردم جهان خواهد بود و هیچ تفاوتی با فرمایشات و نصیحتهای  حضرت علی(ع) در اسلام ندارد.این سه فرمان که بر این بالها نقش بسته اند همان « کردار نیک – پندار نیک – گفتار نیک »است.

۶-  میان کمر پیر ایرانی حلقه ای بزرگ است که  به «دایره روزگار و جهان هستی»« (و به برخی دیگر از گفته ها مفهوم روان پاک آدمی و جاودان یا روح پاک دمیده شده درانسان است که نه آغازی دارد و نه پایانی می پذیرد.)» اشاره دارد که در بین آن انسان قرار گرفته و مردم موظفند در این حلقه و چرخه روزگار روشی برای زندگی خود انتخاب کنند تا در زندگی پس از مرگ روحشان قرین رحمت و آمرزش الهی قرار بگیرد.

۷-  از این حلقه یا چنبره ی بزرگ رو رشته به سمت پایین آویزان است که از دو عنصر باستانی حکایت دارد. یکی در سوی راست « سپنته مینو» که همان نیروی الهی خدا است. و آن دگر در سوی چپ « انگره مینو» است که نشان از نیروی شر و شیطانی است. و این انسان بین دو نیروی خیر و شر قرار گرفته با کوچکترین لغزش و لرزشی به تباهی کشیده و نابود خواهد شد.پس اگر از کردارنیک – پندارنیک و گفتارنیک پیروی کند همواره نیروی سپنته مینو در کنار وی خواهد بود و به کمل خواهد رسید وعلاوه بر نیک زیستن در این دنیا پس از مرگ نیز روحش آمرزیده خواهد شد.

۸-  انتهای لباس پیر سالخورده ایرانی و بین آن دو رشته آویزان به صورت سه طبقه است که به کرداربد وگفتار بد و پندار بد انسانها اشاره دارد که اگر انسان از فرمان خدا سرپیچی کند به انگره مینو کشیده و نابود خواهد شد.پس راز نیک زیستن و آمرزیده شدن از دیدگاه اشو زرتشت انجام سه فرمان نیک وی است و اینک در جهان مردم رستگار بر این سه فرمان تکیه زده و از خرافات و عقاید پوچ و دور ازعقل پرهیز می کنند.

سوال من اینجاست با این تفاسیر آیا این نشان بیگانه است؟آیا آنقدر بی ارزش و غیر معقول است که بیشتر ما ایرانیان آن را فراموش کنیم؟آیا هر فرد مسلمان ایرانی با اعتقاد واحترام به این نشان مرتد محسوب می شود؟ 

 

و این سوال من که آیا این نشان ملی و فرهنگی ما ارزش این را ندارد که بر سینه ما آویخته شده و روی قلب ما قرار گیرد و همواره همراه ما باشد؟

خوب قبل از اینکه حرف آخرمو بزنم با توجه به عکس سمت راست واقعا جا داره از همینجا من تشکر کنم از دست اندرکاران حفاظت از اثار باستانی پارسه که با چه تلاش بی وقفه ای برای نابودی این آثار زحمت می کشند. 

 

 کلام اخر اینکه در آرامگاه های اردشیر دوم و سوم در کوه نور در پارسه یا تخت جمشید بر قست بالای این آرامگاهها حجاری هایی شده و در آنها نشانی شبیه به فروهر انگاشته شده است.که در نگاه کلی شباهت زیادی به فروهر دارد اما  در واقع تفاوتهایی هم دیده می شود.و نباید آن را فروهر نامید. فعلا تنها چیزی که از این نشان میدانم اسم آن است که «فر کیانی» نام دارد.اگر فرصت و عمری باقی بود در مورد فرکیانی هم مطلب خواهم گذاشت.

 پاینده باد خاک پاک سینه چاک ایران.


کلمات کلیدی: